50. Kâf

Kâf.[1] Çok şerefli Kur’an’a and olsun.

Kendilerine içlerinden bir uyarıcının gelmesine şaşırdılar da, o kâfirler: "Bu, şaşılacak bir şeydir." dediler.

Biz öldükten ve toprak olduktan sonra mı? Bu ne uzak bir dönüştür.

Yerin onlardan (cesetlerinden) ne eksilteceğini biliriz. Katımızda koruyup saklayan bir kitap vardır.

Hayır! Onlar, kendilerine hak gelince yalanladılar. Şimdi onlar şaşkınlık içindedirler.

Üzerlerindeki göğe hiç bakmıyorlar mı? Onu nasıl bina ettik, nasıl süsledik? Onda bir çatlak da yoktur.

Ve yeryüzünü nasıl yayıp, üzerinde sabit dağlar yerleştirdik. Orada her çeşit iç açıcı güzel bitkiler yetiştirdik.

(Bize) yönelen bütün kullar için (bunları) bir basiret ve öğüt kıldık.

Gökten bereketli bir su indirdik de onunla bahçeler ve biçilecek ekinler bitirdik.

Ve uzunca boylu hurma ağaçları da yetiştirdik ki, onlar için birbiri üstüne konmuş muntazam salkımlar, tomurcuklar vardır.

Kullara rızık olarak. O su ile ölü beldeye hayat verdik. İşte (kabirden) çıkış da böyledir.

Onlardan önce Nûh’un kavmi, Ress halkı ve Semûd da yalanlamıştı.

Âd ve Firavun ile Lût’un kardeşleri de (yalanladılar).

Eyke halkı, Tubba kavmi de. Hepsi de elçileri yalanladı ve böylece benim tehdidim (onların üzerine) hak oldu.

İlk yaratmakta acizlik mi gösterdik? Hayır onlar yeni yaratıştan şüphe ve tereddüt içindedirler.

Şüphesiz insanı biz yarattık ve nefsinin ona ne vesveseler vermekte olduğunu da biliriz. Biz ona şahdamarından daha yakınız.

Sağ tarafta ve sol tarafta oturan iki alıcı (melek) oturmuş (kayıt yapmaktadır).

İnsan hiçbir söz söylemez ki, yanında gözetleyen yazmaya hazır bir melek bulunmasın.

Ölüm sarhoşluğu bir hakikat olarak insana gelir de ona; “İşte bu, senin öteden beri kaçıp durduğun şeydir.” denir.

Sûr’a üfürülmüştür. İşte bu, tehdidin gerçekleşeceği gündür.

Her kişi yanında bir sevkedici/sürücü ve şahit ile gelecektir.

Sen, bundan gafil idin. Gözünden perdeyi kaldırdık. Artık bugün görüşün keskindir.

Beraberindeki (melek) şöyle der: “İşte bu yanımdaki hazırdır.”

Her inatçı kâfiri Cehennem'e atın.

Hayra bütün gücüyle engel olanı, azgın şüpheciyi.

Allah ile birlikte başka bir ilah edineni atın şiddetli azaba.

Arkadaşı (olan Şeytan) der ki: “Ey Rabbimiz! Onu ben azdırmadım, fakat kendisi derin bir sapıklık içinde idi.”

O esnada (Allah) buyurur: Huzurumda çekişmeyin! Ben size daha önce uyarı göndermiştim!

“Benim yanımda söz değiştirilmez ve ben kullara asla zulmedici de değilim.”

O gün, Cehennem'e: "Doldun mu?" deriz. O da: "Daha var mı?" der.

Cennet ise takva sahiplerine uzak olmayıp, yakınlaştırılmış olacaktır.

İşte size vaat edilen budur! yönelen ve (emirlerini) koruyan herkes içindir.

Görmediği halde Rahman’dan korkan ve (O'na) yönelmiş bir kalp ile gelen kimseler içindir.

Oraya esenlikle girin, bugün sonsuzluk günüdür.

Orada kendileri için diledikleri her şey vardır. Katımızda dahası da vardır.

Biz, onlardan önce kendilerinden daha güçlü olan, diyar diyar dolaşan nice nesilleri helâk etmişizdir. Kurtuluş var mı?

Şüphesiz bunda, kalbi olana veya kulak verene ve şahit olana bir ibret vardır.

Gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri altı günde yarattık. Hiçbir yorgunluk da dokunmadı.

Onların dediklerine karşı sabret. Güneş doğmadan önce ve batmadan önce Rabbini hamdederek tesbih et!

Gecenin bir kısmında ve secdelerin arkasından O'nu tesbih et.

O gün yakın bir yerden seslenecek olanın çağrısına kulak ver.

O gün, o çığlığı bir gerçek (hak) olarak işitirler. İşte o gün (kabirlerden) çıkış günüdür.

Şüphesiz biz diriltir ve öldürürüz. Dönüş de ancak bizedir.

O günde yer üzerlerinden yarılır, hızlıca çıkarlar. Bu bizim için kolay olan bir toplamadır.

Onların söylediklerini biz daha iyi biliriz. Sen, onların üzerinde bir zorlayıcı değilsin. Tehdidimden korkanlara Kur'an'la öğüt ver.