81. Tekvîr

Güneş büzülüp dürüldüğünde,

Yıldızlar ışıklarını yitirdiğinde,

Dağlar yürütüldüğünde,

O bakmaya kıyılmayan develer kendi hallerine bırakıldığında,

Vahşi hayvanlar bir araya toplandığında,

Denizler kaynatıldığında,

Benlikler çiftleştirildiğinde,

O diri diri gömülen kız çocuğuna sorulduğunda,

Hangi günah yüzünden öldürüldü diye!

Sayfalar açılıp göz önüne konduğunda,

Göğün örtüsü soyulup indirildiğinde,

Cehennem kızıştırıldığında,

Cennet yaklaştırıldığında,

Her benlik önceden ne hazırlamışsa bilmiş olacaktır.

Hayır, iş onların sandığı gibi değil. Andolsun o sinip gizlenenlere,

Akıp akıp giderek yuvasına girenlere,

Beriye geldiği ve geriye döndüğü zaman geceye,

Ve soluyarak açıldığı zaman sabaha,

Ki o, çok değerli bir elçinin sözüdür.

Çok güçlüdür o elçi. Arş sahibinin katında saygındır.

İtaat edilir orada kendisine, emindir.

Ve arkadaşınız bir cin çarpış değildir.

Andolsun ki o, onu apaçık ufukta gördü.

O, gayb konusunda cimri değildir.

Ve o, kovulmuş şeytanın sözü değildir.

Hal böyle iken nereye gidiyorsunuz?

O, alemlere bir öğütten başka şey değildir,

İçinizden, dosdoğru yürümek isteyen için.

Alemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe, siz dileyemezsiniz.