79. Nâziât

Andolsun çekip koparanlara / yay çekenlere / kuyudan su çekenlere / bağsız-bekçisiz koşan atlara / ayrılık yüzünden hasret çekenlere / daldırıp daldırıp çıkaranlara,

Andolsun rahatça, incitmeden çekenlere / düğümü hünerle çözenlere / bir yerden bir yere gidenlere / coşkuyla iç çekenlere,

Andolsun boşlukta yahut suda yüzüp yüzüp gidenlere,

Derken öne geçip yarışı kazananlara,

Bir iş ve oluşu çekip çevirenlere,

Ki o gün şiddetle sarsacak olan sarsacaktır.

Onu, ardısıra gelen izleyecektir.

Bazı kalpler o gün kaygıdan titreyecektir.

Onların gözleri yerlere eğilecektir.

“Biz gerçekten bu çukurda eski halimize döndürülecek miyiz?” diyorlar.

“Un-ufak kemikler haline geldikten sonra, öyle mi!”

“Hüsran dolu bir dönüştür bu öyleyse.” diye konuştular.

Oysa ki o, sert bir komut sesinden ibarettir.

Bir anda hepsi uyanıp ortaya geliverir.

Ulaştı mı sana Musa’nın haberi?

Hani, Rabbi ona, kutsal vadide, Tuva’da seslenmişti:

“Firavun’a git. İyice azdı o.”

“De ki ona: ‘Arınıp temizlenmeye ne dersin?’”

“Seni Rabbine kılavuzlayayım da gönülden ürperesin.”

Derken ona en büyük mucizeyi gösterdi.

Ama o yalanladı, isyan etti.

Sonra sırtını döndü; koşuyordu.

Derken bir araya toplayıp bağırdı.

Dedi ki: “Ben sizin en yüce rabbinizim.”

Bunun üzerine Allah, onu sonraya ve önceye ibret olmak üzere bir ceza ile çarptı.

Kuşkusuz bunda, içine ürperti düşen için tam bir ibret vardır.

Siz mi daha zorsunuz yaradılışça, gök mü?

Onu O yapıp kurdu. Onun boyunu yükseltti; ardından ona ahenk ve düzen verdi.

Gecesini kararttı, kuşluğunu ortaya çıkardı.

Bundan sonra da yeri yayıp yuvarlattı.

Ondan suyunu, otlağını çıkardı.

Dağları, demir atmış gibi oturttu.

Sizin için ve hayvanlarınız için bir geçim aracı olarak.

O güç yetmez büyük felaket geldiğinde,

O gün insan, uğrunda gayret sarfettiği şeyi hatırlar.

Gören kişi için cehennem apaçık ortaya çıkarılmıştır.

Artık, azmış olan,

Ve iğreti hayatı yeğlemiş olan için,

Cehennem, barınağın ta kendisidir.

Rabbinin yüceliğinden korkup nefsini boş heveslerden yasaklamış olan içinse,

Cennet, barınağın ta kendisidir.

O saatten soruyorlar sana, “gelip demir atması ne zaman” diye.

Nerede sende, onu hatırlatacak şey!

Ona ilişkin bilginin sonu Rabbine varır.

Sen sadece, ondan korkanları uyaransın.

Onu gördükleri gün onlar, sanki bir akşam veya kuşluk vaktinden başka kalmamışa dönecekler.