100. Âdiyât

Andolsun soluyuşlarıyla ses çıkararak koşanlara / nefes nefese saldıranlara.

Çakıp çakıp ateş çıkaranlara,

Sabahleyin akın edenlere / baskın yapıp toprak fethedenlere,

Derken onunla toz duman çıkaranlara,

Derken onunla bir topluluğun ortasına dalanlara ki,

İnsan, Rabbine karşı gerçekten çok nankördür.

Ve kendisi de buna iyiden iyiye tanıktır.

O, mal ve servet arzusu yüzünden alabildiğine katıdır.

Bilmez mi ki o kabirler içindekiler dışarı fırlatıldığında,

Göğüslerin içindekiler derlenip toplandığında,

Hiç kuşkusuz, o gün Rableri onlardan iyice haberdar olacaktır.